Yalnızlık Limanı

Bir akşamüstü;

Hava karışık, biraz bulutlu.

Bahçede oturuyorum.

Sokaklar sessiz, sokaklar kuşkulu.

 

Kapı açılıyor.

Siyah bir elbise görüyorum.

Yaklaşıyor.

Duyarsız kalıyorum çevreye.

Birkaç kelime mırıldanıyor.

Kulaklarım sağır artık başka her şeye.

Yalnızca siyah bir elbise

Ve yumuşak bir ses...

 

O an anlıyorum.

Kaybolacak sonsuza dek

Perişan, solgun neşem;

Kül olacak bugüne dek

Sakladığım her zerrem.

Uzaklaşıyor.

 

Gözlerini alıyor benden.

Korkuyorum.

Uyanıyor içimdeki karanlık

zümre.

Kapıyı yavaşça kapatıyor.

Bir daha açmamak üzre...